adruo, adruere, adrui, adrutus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

heap up (earth); cover (with earth), bury;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adruoadruimus
2adruisadruitis
3adruitadruunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadruere
activeperfectadruisse
passivepresentadrui

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adrue
adruite
future
PersonSingularPlural
2
adruito
adruitote
3
adruito
adruunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adruere
adruimini
future
PersonSingularPlural
2
adruitor
—
3
adruitor
adruuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adrutus
adruti
Gen.
adruti
adrutorum
Dat.
adruto
—
Acc.
adrutum
adrutos
Voc.
adrute
adruti
Abl.
adruto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adruta
adrutae
Gen.
adrutae
adrutarum
Dat.
adrutae
—
Acc.
adrutam
adrutas
Voc.
adruta
adrutae
Abl.
adruta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adrutum
adruta
Gen.
adruti
adrutorum
Dat.
adruto
—
Acc.
adrutum
adruta
Voc.
adrutum
adruta
Abl.
adruto
—

Supines

accusative: adrutum; ablative: adrutu

Examples

No examples found.