correctus, correcta -um, correctior -or -us, correctissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

reformed (person);

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
correctus
correcti
Gen.
correcti
correctorum
Dat.
correcto
—
Acc.
correctum
correctos
Voc.
correcte
correcti
Abl.
correcto
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
correcta
correctae
Gen.
correctae
correctarum
Dat.
correctae
—
Acc.
correctam
correctas
Voc.
correcta
correctae
Abl.
correcta
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
correctum
correcta
Gen.
correcti
correctorum
Dat.
correcto
—
Acc.
correctum
correcta
Voc.
correctum
correcta
Abl.
correcto
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
correctius
correctiora
Gen.
correctioris
—
Acc.
correctius
correctiora
Voc.
correctius
correctiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
correctissimus
correctissimi
Gen.
correctissimi
correctissimorum
Dat.
correctissimo
—
Acc.
correctissimum
correctissimos
Voc.
correctissime
correctissimi
Abl.
correctissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
correctissima
correctissimae
Gen.
correctissimae
correctissimarum
Dat.
correctissimae
—
Acc.
correctissimam
correctissimas
Voc.
correctissima
correctissimae
Abl.
correctissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
correctissimum
correctissima
Gen.
correctissimi
correctissimorum
Dat.
correctissimo
—
Acc.
correctissimum
correctissima
Voc.
correctissimum
correctissima
Abl.
correctissimo
—

Examples

No examples found.