corporo, corporare, corporavi, corporatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

kill, strike dead; form into a body, furnish w/a body; form (corporate society);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1corporocorporamus
2corporascorporatis
3corporatcorporant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcorporare
activeperfectcorporavisse
passivepresentcorporari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
corpora
corporate
future
PersonSingularPlural
2
corporato
corporatote
3
corporato
corporanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
corporare
corporamini
future
PersonSingularPlural
2
corporator
—
3
corporator
corporantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
corporatus
corporati
Gen.
corporati
corporatorum
Dat.
corporato
—
Acc.
corporatum
corporatos
Voc.
corporate
corporati
Abl.
corporato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
corporata
corporatae
Gen.
corporatae
corporatarum
Dat.
corporatae
—
Acc.
corporatam
corporatas
Voc.
corporata
corporatae
Abl.
corporata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
corporatum
corporata
Gen.
corporati
corporatorum
Dat.
corporato
—
Acc.
corporatum
corporata
Voc.
corporatum
corporata
Abl.
corporato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
corporandus
—
Gen.
corporandi
—
Dat.
corporando
—
Acc.
corporandum
—
Voc.
corporande
—
Abl.
corporando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
corporanda
—
Gen.
corporandae
—
Dat.
corporandae
—
Acc.
corporandam
—
Voc.
corporanda
—
Abl.
corporanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
corporandum
—
Gen.
corporandi
—
Dat.
corporando
—
Acc.
corporandum
—
Voc.
corporandum
—
Abl.
corporando
—

Supines

accusative: corporatum; ablative: corporatu

Examples

No examples found.