cornicor, cornicari, cornicatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

say in a croaking voice, croak out; caw like a crow (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1cornicorcornicamur
2cornicariscornicamini
3cornicaturcornicantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcornicari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
cornicare
cornicamini
future
PersonSingularPlural
2
cornicator
—
3
cornicator
cornicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
cornicatus
cornicati
Gen.
cornicati
cornicatorum
Dat.
cornicato
—
Acc.
cornicatum
cornicatos
Voc.
cornicate
cornicati
Abl.
cornicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
cornicata
cornicatae
Gen.
cornicatae
cornicatarum
Dat.
cornicatae
—
Acc.
cornicatam
cornicatas
Voc.
cornicata
cornicatae
Abl.
cornicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
cornicatum
cornicata
Gen.
cornicati
cornicatorum
Dat.
cornicato
—
Acc.
cornicatum
cornicata
Voc.
cornicatum
cornicata
Abl.
cornicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
cornicandus
—
Gen.
cornicandi
—
Dat.
cornicando
—
Acc.
cornicandum
—
Voc.
cornicande
—
Abl.
cornicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
cornicanda
—
Gen.
cornicandae
—
Dat.
cornicandae
—
Acc.
cornicandam
—
Voc.
cornicanda
—
Abl.
cornicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
cornicandum
—
Gen.
cornicandi
—
Dat.
cornicando
—
Acc.
cornicandum
—
Voc.
cornicandum
—
Abl.
cornicando
—

Supines

accusative: cornicatum; ablative: cornicatu

Examples

No examples found.