cooperor, cooperari, cooperatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

work with/together, cooperate (with); combine, unite;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1cooperorcooperamur
2cooperariscooperamini
3cooperaturcooperantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcooperari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
cooperare
cooperamini
future
PersonSingularPlural
2
cooperator
—
3
cooperator
cooperantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
cooperatus
cooperati
Gen.
cooperati
cooperatorum
Dat.
cooperato
—
Acc.
cooperatum
cooperatos
Voc.
cooperate
cooperati
Abl.
cooperato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
cooperata
cooperatae
Gen.
cooperatae
cooperatarum
Dat.
cooperatae
—
Acc.
cooperatam
cooperatas
Voc.
cooperata
cooperatae
Abl.
cooperata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
cooperatum
cooperata
Gen.
cooperati
cooperatorum
Dat.
cooperato
—
Acc.
cooperatum
cooperata
Voc.
cooperatum
cooperata
Abl.
cooperato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
cooperandus
—
Gen.
cooperandi
—
Dat.
cooperando
—
Acc.
cooperandum
—
Voc.
cooperande
—
Abl.
cooperando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
cooperanda
—
Gen.
cooperandae
—
Dat.
cooperandae
—
Acc.
cooperandam
—
Voc.
cooperanda
—
Abl.
cooperanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
cooperandum
—
Gen.
cooperandi
—
Dat.
cooperando
—
Acc.
cooperandum
—
Voc.
cooperandum
—
Abl.
cooperando
—

Supines

accusative: cooperatum; ablative: cooperatu

Examples

No examples found.