convoluto, convolutare, convolutavi, convolutatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short

whirl/roll around rapidly?;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1convolutoconvolutamus
2convolutasconvolutatis
3convolutatconvolutant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconvolutare
activeperfectconvolutavisse
passivepresentconvolutari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
convoluta
convolutate
future
PersonSingularPlural
2
convolutato
convolutatote
3
convolutato
convolutanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
convolutare
convolutamini
future
PersonSingularPlural
2
convolutator
—
3
convolutator
convolutantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
convolutatus
convolutati
Gen.
convolutati
convolutatorum
Dat.
convolutato
—
Acc.
convolutatum
convolutatos
Voc.
convolutate
convolutati
Abl.
convolutato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
convolutata
convolutatae
Gen.
convolutatae
convolutatarum
Dat.
convolutatae
—
Acc.
convolutatam
convolutatas
Voc.
convolutata
convolutatae
Abl.
convolutata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
convolutatum
convolutata
Gen.
convolutati
convolutatorum
Dat.
convolutato
—
Acc.
convolutatum
convolutata
Voc.
convolutatum
convolutata
Abl.
convolutato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
convolutandus
—
Gen.
convolutandi
—
Dat.
convolutando
—
Acc.
convolutandum
—
Voc.
convolutande
—
Abl.
convolutando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
convolutanda
—
Gen.
convolutandae
—
Dat.
convolutandae
—
Acc.
convolutandam
—
Voc.
convolutanda
—
Abl.
convolutanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
convolutandum
—
Gen.
convolutandi
—
Dat.
convolutando
—
Acc.
convolutandum
—
Voc.
convolutandum
—
Abl.
convolutando
—

Supines

accusative: convolutatum; ablative: convolutatu

Examples

No examples found.