adquieto, adquietare, adquietavi, adquietatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Bracton
Age:
Medieval
Field:
Government

discharge (a debt);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adquietoadquietamus
2adquietasadquietatis
3adquietatadquietant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadquietare
activeperfectadquietavisse
passivepresentadquietari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adquieta
adquietate
future
PersonSingularPlural
2
adquietato
adquietatote
3
adquietato
adquietanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adquietare
adquietamini
future
PersonSingularPlural
2
adquietator
—
3
adquietator
adquietantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adquietatus
adquietati
Gen.
adquietati
adquietatorum
Dat.
adquietato
—
Acc.
adquietatum
adquietatos
Voc.
adquietate
adquietati
Abl.
adquietato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adquietata
adquietatae
Gen.
adquietatae
adquietatarum
Dat.
adquietatae
—
Acc.
adquietatam
adquietatas
Voc.
adquietata
adquietatae
Abl.
adquietata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adquietatum
adquietata
Gen.
adquietati
adquietatorum
Dat.
adquietato
—
Acc.
adquietatum
adquietata
Voc.
adquietatum
adquietata
Abl.
adquietato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adquietandus
—
Gen.
adquietandi
—
Dat.
adquietando
—
Acc.
adquietandum
—
Voc.
adquietande
—
Abl.
adquietando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adquietanda
—
Gen.
adquietandae
—
Dat.
adquietandae
—
Acc.
adquietandam
—
Voc.
adquietanda
—
Abl.
adquietanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adquietandum
—
Gen.
adquietandi
—
Dat.
adquietando
—
Acc.
adquietandum
—
Voc.
adquietandum
—
Abl.
adquietando
—

Supines

accusative: adquietatum; ablative: adquietatu

Examples

No examples found.