convolo, convolare, convolavi, convolatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

fly/flock together; run together; assemble rapidly; have recourse to (w/ad);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1convoloconvolamus
2convolasconvolatis
3convolatconvolant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconvolare
activeperfectconvolavisse
passivepresentconvolari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
convola
convolate
future
PersonSingularPlural
2
convolato
convolatote
3
convolato
convolanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
convolare
convolamini
future
PersonSingularPlural
2
convolator
—
3
convolator
convolantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
convolatus
convolati
Gen.
convolati
convolatorum
Dat.
convolato
—
Acc.
convolatum
convolatos
Voc.
convolate
convolati
Abl.
convolato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
convolata
convolatae
Gen.
convolatae
convolatarum
Dat.
convolatae
—
Acc.
convolatam
convolatas
Voc.
convolata
convolatae
Abl.
convolata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
convolatum
convolata
Gen.
convolati
convolatorum
Dat.
convolato
—
Acc.
convolatum
convolata
Voc.
convolatum
convolata
Abl.
convolato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
convolandus
—
Gen.
convolandi
—
Dat.
convolando
—
Acc.
convolandum
—
Voc.
convolande
—
Abl.
convolando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
convolanda
—
Gen.
convolandae
—
Dat.
convolandae
—
Acc.
convolandam
—
Voc.
convolanda
—
Abl.
convolanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
convolandum
—
Gen.
convolandi
—
Dat.
convolando
—
Acc.
convolandum
—
Voc.
convolandum
—
Abl.
convolando
—

Supines

accusative: convolatum; ablative: convolatu

Examples

No examples found.