convivo, convivare, convivavi, convivatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

give/attend dinner party/banquet; carouse; eat/feast together (L+S); live with;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1convivoconvivamus
2convivasconvivatis
3convivatconvivant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconvivare
activeperfectconvivavisse
passivepresentconvivari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conviva
convivate
future
PersonSingularPlural
2
convivato
convivatote
3
convivato
convivanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
convivare
convivamini
future
PersonSingularPlural
2
convivator
—
3
convivator
convivantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
convivatus
convivati
Gen.
convivati
convivatorum
Dat.
convivato
—
Acc.
convivatum
convivatos
Voc.
convivate
convivati
Abl.
convivato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
convivata
convivatae
Gen.
convivatae
convivatarum
Dat.
convivatae
—
Acc.
convivatam
convivatas
Voc.
convivata
convivatae
Abl.
convivata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
convivatum
convivata
Gen.
convivati
convivatorum
Dat.
convivato
—
Acc.
convivatum
convivata
Voc.
convivatum
convivata
Abl.
convivato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
convivandus
—
Gen.
convivandi
—
Dat.
convivando
—
Acc.
convivandum
—
Voc.
convivande
—
Abl.
convivando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
convivanda
—
Gen.
convivandae
—
Dat.
convivandae
—
Acc.
convivandam
—
Voc.
convivanda
—
Abl.
convivanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
convivandum
—
Gen.
convivandi
—
Dat.
convivando
—
Acc.
convivandum
—
Voc.
convivandum
—
Abl.
convivando
—

Supines

accusative: convivatum; ablative: convivatu

Examples

No examples found.