convisero, conviserare, conviseravi, conviseratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

incorporate, unite;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conviseroconviseramus
2conviserasconviseratis
3conviseratconviserant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconviserare
activeperfectconviseravisse
passivepresentconviserari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
convisera
conviserate
future
PersonSingularPlural
2
conviserato
conviseratote
3
conviserato
conviseranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conviserare
conviseramini
future
PersonSingularPlural
2
conviserator
—
3
conviserator
conviserantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conviseratus
conviserati
Gen.
conviserati
conviseratorum
Dat.
conviserato
—
Acc.
conviseratum
conviseratos
Voc.
conviserate
conviserati
Abl.
conviserato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conviserata
conviseratae
Gen.
conviseratae
conviseratarum
Dat.
conviseratae
—
Acc.
conviseratam
conviseratas
Voc.
conviserata
conviseratae
Abl.
conviserata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conviseratum
conviserata
Gen.
conviserati
conviseratorum
Dat.
conviserato
—
Acc.
conviseratum
conviserata
Voc.
conviseratum
conviserata
Abl.
conviserato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conviserandus
—
Gen.
conviserandi
—
Dat.
conviserando
—
Acc.
conviserandum
—
Voc.
conviserande
—
Abl.
conviserando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conviseranda
—
Gen.
conviserandae
—
Dat.
conviserandae
—
Acc.
conviserandam
—
Voc.
conviseranda
—
Abl.
conviseranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conviserandum
—
Gen.
conviserandi
—
Dat.
conviserando
—
Acc.
conviserandum
—
Voc.
conviserandum
—
Abl.
conviserando
—

Supines

accusative: conviseratum; ablative: conviseratu

Examples

No examples found.