convinco, convincere, convici, convictus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Government

conquer, establish; convince; overcome, demonstrate, prove clearly; grant;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1convincoconvincimus
2convincisconvincitis
3convincitconvincunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconvincere
activeperfectconvicisse
passivepresentconvinci

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
convince, convinc
convincite
future
PersonSingularPlural
2
convincito
convincitote
3
convincito
convincunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
convincere
convincimini
future
PersonSingularPlural
2
convincitor
—
3
convincitor
convincuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
convictus
convicti
Gen.
convicti
convictorum
Dat.
convicto
—
Acc.
convictum
convictos
Voc.
convicte
convicti
Abl.
convicto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
convicta
convictae
Gen.
convictae
convictarum
Dat.
convictae
—
Acc.
convictam
convictas
Voc.
convicta
convictae
Abl.
convicta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
convictum
convicta
Gen.
convicti
convictorum
Dat.
convicto
—
Acc.
convictum
convicta
Voc.
convictum
convicta
Abl.
convicto
—

Supines

accusative: convictum; ablative: convictu

Examples

No examples found.