adpugno, adpugnare, adpugnavi, adpugnatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

attack, assault;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adpugnoadpugnamus
2adpugnasadpugnatis
3adpugnatadpugnant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadpugnare
activeperfectadpugnavisse
passivepresentadpugnari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adpugna
adpugnate
future
PersonSingularPlural
2
adpugnato
adpugnatote
3
adpugnato
adpugnanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adpugnare
adpugnamini
future
PersonSingularPlural
2
adpugnator
—
3
adpugnator
adpugnantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adpugnatus
adpugnati
Gen.
adpugnati
adpugnatorum
Dat.
adpugnato
—
Acc.
adpugnatum
adpugnatos
Voc.
adpugnate
adpugnati
Abl.
adpugnato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adpugnata
adpugnatae
Gen.
adpugnatae
adpugnatarum
Dat.
adpugnatae
—
Acc.
adpugnatam
adpugnatas
Voc.
adpugnata
adpugnatae
Abl.
adpugnata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adpugnatum
adpugnata
Gen.
adpugnati
adpugnatorum
Dat.
adpugnato
—
Acc.
adpugnatum
adpugnata
Voc.
adpugnatum
adpugnata
Abl.
adpugnato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adpugnandus
—
Gen.
adpugnandi
—
Dat.
adpugnando
—
Acc.
adpugnandum
—
Voc.
adpugnande
—
Abl.
adpugnando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adpugnanda
—
Gen.
adpugnandae
—
Dat.
adpugnandae
—
Acc.
adpugnandam
—
Voc.
adpugnanda
—
Abl.
adpugnanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adpugnandum
—
Gen.
adpugnandi
—
Dat.
adpugnando
—
Acc.
adpugnandum
—
Voc.
adpugnandum
—
Abl.
adpugnando
—

Supines

accusative: adpugnatum; ablative: adpugnatu

Examples

No examples found.