conversor, conversari, conversatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

consort/associate (with); be constant visitor (to); conduct oneself, behave/act;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conversorconversamur
2conversarisconversamini
3conversaturconversantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentconversari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
conversare
conversamini
future
PersonSingularPlural
2
conversator
—
3
conversator
conversantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conversatus
conversati
Gen.
conversati
conversatorum
Dat.
conversato
—
Acc.
conversatum
conversatos
Voc.
conversate
conversati
Abl.
conversato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conversata
conversatae
Gen.
conversatae
conversatarum
Dat.
conversatae
—
Acc.
conversatam
conversatas
Voc.
conversata
conversatae
Abl.
conversata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conversatum
conversata
Gen.
conversati
conversatorum
Dat.
conversato
—
Acc.
conversatum
conversata
Voc.
conversatum
conversata
Abl.
conversato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conversandus
—
Gen.
conversandi
—
Dat.
conversando
—
Acc.
conversandum
—
Voc.
conversande
—
Abl.
conversando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conversanda
—
Gen.
conversandae
—
Dat.
conversandae
—
Acc.
conversandam
—
Voc.
conversanda
—
Abl.
conversanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conversandum
—
Gen.
conversandi
—
Dat.
conversando
—
Acc.
conversandum
—
Voc.
conversandum
—
Abl.
conversando
—

Supines

accusative: conversatum; ablative: conversatu

Examples

No examples found.