adproprio, adpropriare, adpropriavi, adpropriatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

appropriate, make one's own;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adproprioadpropriamus
2adpropriasadpropriatis
3adpropriatadpropriant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadpropriare
activeperfectadpropriavisse
passivepresentadpropriari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adpropria
adpropriate
future
PersonSingularPlural
2
adpropriato
adpropriatote
3
adpropriato
adproprianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adpropriare
adpropriamini
future
PersonSingularPlural
2
adpropriator
—
3
adpropriator
adpropriantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adpropriatus
adpropriati
Gen.
adpropriati
adpropriatorum
Dat.
adpropriato
—
Acc.
adpropriatum
adpropriatos
Voc.
adpropriate
adpropriati
Abl.
adpropriato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adpropriata
adpropriatae
Gen.
adpropriatae
adpropriatarum
Dat.
adpropriatae
—
Acc.
adpropriatam
adpropriatas
Voc.
adpropriata
adpropriatae
Abl.
adpropriata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adpropriatum
adpropriata
Gen.
adpropriati
adpropriatorum
Dat.
adpropriato
—
Acc.
adpropriatum
adpropriata
Voc.
adpropriatum
adpropriata
Abl.
adpropriato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adpropriandus
—
Gen.
adpropriandi
—
Dat.
adpropriando
—
Acc.
adpropriandum
—
Voc.
adpropriande
—
Abl.
adpropriando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adproprianda
—
Gen.
adpropriandae
—
Dat.
adpropriandae
—
Acc.
adpropriandam
—
Voc.
adproprianda
—
Abl.
adproprianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adpropriandum
—
Gen.
adpropriandi
—
Dat.
adpropriando
—
Acc.
adpropriandum
—
Voc.
adpropriandum
—
Abl.
adpropriando
—

Supines

accusative: adpropriatum; ablative: adpropriatu

Examples

No examples found.