convelo, convelare, convelavi, convelatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

cover (over), veil; wrap around;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conveloconvelamus
2convelasconvelatis
3convelatconvelant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconvelare
activeperfectconvelavisse
passivepresentconvelari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
convela
convelate
future
PersonSingularPlural
2
convelato
convelatote
3
convelato
convelanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
convelare
convelamini
future
PersonSingularPlural
2
convelator
—
3
convelator
convelantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
convelatus
convelati
Gen.
convelati
convelatorum
Dat.
convelato
—
Acc.
convelatum
convelatos
Voc.
convelate
convelati
Abl.
convelato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
convelata
convelatae
Gen.
convelatae
convelatarum
Dat.
convelatae
—
Acc.
convelatam
convelatas
Voc.
convelata
convelatae
Abl.
convelata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
convelatum
convelata
Gen.
convelati
convelatorum
Dat.
convelato
—
Acc.
convelatum
convelata
Voc.
convelatum
convelata
Abl.
convelato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
convelandus
—
Gen.
convelandi
—
Dat.
convelando
—
Acc.
convelandum
—
Voc.
convelande
—
Abl.
convelando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
convelanda
—
Gen.
convelandae
—
Dat.
convelandae
—
Acc.
convelandam
—
Voc.
convelanda
—
Abl.
convelanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
convelandum
—
Gen.
convelandi
—
Dat.
convelando
—
Acc.
convelandum
—
Voc.
convelandum
—
Abl.
convelando
—

Supines

accusative: convelatum; ablative: convelatu

Examples

No examples found.