convario, convariare, convariavi, convariatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

spot, variegate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1convarioconvariamus
2convariasconvariatis
3convariatconvariant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconvariare
activeperfectconvariavisse
passivepresentconvariari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
convaria
convariate
future
PersonSingularPlural
2
convariato
convariatote
3
convariato
convarianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
convariare
convariamini
future
PersonSingularPlural
2
convariator
—
3
convariator
convariantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
convariatus
convariati
Gen.
convariati
convariatorum
Dat.
convariato
—
Acc.
convariatum
convariatos
Voc.
convariate
convariati
Abl.
convariato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
convariata
convariatae
Gen.
convariatae
convariatarum
Dat.
convariatae
—
Acc.
convariatam
convariatas
Voc.
convariata
convariatae
Abl.
convariata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
convariatum
convariata
Gen.
convariati
convariatorum
Dat.
convariato
—
Acc.
convariatum
convariata
Voc.
convariatum
convariata
Abl.
convariato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
convariandus
—
Gen.
convariandi
—
Dat.
convariando
—
Acc.
convariandum
—
Voc.
convariande
—
Abl.
convariando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
convarianda
—
Gen.
convariandae
—
Dat.
convariandae
—
Acc.
convariandam
—
Voc.
convarianda
—
Abl.
convarianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
convariandum
—
Gen.
convariandi
—
Dat.
convariando
—
Acc.
convariandum
—
Voc.
convariandum
—
Abl.
convariando
—

Supines

accusative: convariatum; ablative: convariatu

Examples

No examples found.