convalidatio
convalidatio, convalidationis
Feminine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Stelten (Ecclesiastical Latin)
- Age:
- Medieval
- Field:
- Religion
convalidation; (renewal of/consent to marriage previously canonically invalid);
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | convalidatio | convalidationes |
| Gen. | convalidationis | convalidationum, convalidationium |
| Dat. | convalidationi | convalidationibus |
| Acc. | convalidationem | convalidationes |
| Voc. | convalidatio | convalidationes |
| Abl. | convalidatione | convalidationibus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
No examples found.
