convalo, convalere, convalui, convalitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

grow strong/thrive/gain power; regain health/strength, recover, get well/better;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1convaloconvalimus
2convalisconvalitis
3convalitconvalunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconvalere
activeperfectconvaluisse
passivepresentconvali

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
convale
convalite
future
PersonSingularPlural
2
convalito
convalitote
3
convalito
convalunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
convalere
convalimini
future
PersonSingularPlural
2
convalitor
—
3
convalitor
convaluntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
convalitus
convaliti
Gen.
convaliti
convalitorum
Dat.
convalito
—
Acc.
convalitum
convalitos
Voc.
convalite
convaliti
Abl.
convalito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
convalita
convalitae
Gen.
convalitae
convalitarum
Dat.
convalitae
—
Acc.
convalitam
convalitas
Voc.
convalita
convalitae
Abl.
convalita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
convalitum
convalita
Gen.
convaliti
convalitorum
Dat.
convalito
—
Acc.
convalitum
convalita
Voc.
convalitum
convalita
Abl.
convalito
—

Supines

accusative: convalitum; ablative: convalitu

Examples

No examples found.