convador, convadari, convadatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

make a person give surety/bail to appear in court;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1convadorconvadamur
2convadarisconvadamini
3convadaturconvadantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentconvadari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
convadare
convadamini
future
PersonSingularPlural
2
convadator
—
3
convadator
convadantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
convadatus
convadati
Gen.
convadati
convadatorum
Dat.
convadato
—
Acc.
convadatum
convadatos
Voc.
convadate
convadati
Abl.
convadato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
convadata
convadatae
Gen.
convadatae
convadatarum
Dat.
convadatae
—
Acc.
convadatam
convadatas
Voc.
convadata
convadatae
Abl.
convadata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
convadatum
convadata
Gen.
convadati
convadatorum
Dat.
convadato
—
Acc.
convadatum
convadata
Voc.
convadatum
convadata
Abl.
convadato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
convadandus
—
Gen.
convadandi
—
Dat.
convadando
—
Acc.
convadandum
—
Voc.
convadande
—
Abl.
convadando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
convadanda
—
Gen.
convadandae
—
Dat.
convadandae
—
Acc.
convadandam
—
Voc.
convadanda
—
Abl.
convadanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
convadandum
—
Gen.
convadandi
—
Dat.
convadando
—
Acc.
convadandum
—
Voc.
convadandum
—
Abl.
convadando
—

Supines

accusative: convadatum; ablative: convadatu

Examples

No examples found.