contutor, contutari, contutatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

place in safety;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1contutorcontutamur
2contutariscontutamini
3contutaturcontutantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcontutari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
contutare
contutamini
future
PersonSingularPlural
2
contutator
—
3
contutator
contutantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
contutatus
contutati
Gen.
contutati
contutatorum
Dat.
contutato
—
Acc.
contutatum
contutatos
Voc.
contutate
contutati
Abl.
contutato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
contutata
contutatae
Gen.
contutatae
contutatarum
Dat.
contutatae
—
Acc.
contutatam
contutatas
Voc.
contutata
contutatae
Abl.
contutata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
contutatum
contutata
Gen.
contutati
contutatorum
Dat.
contutato
—
Acc.
contutatum
contutata
Voc.
contutatum
contutata
Abl.
contutato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
contutandus
—
Gen.
contutandi
—
Dat.
contutando
—
Acc.
contutandum
—
Voc.
contutande
—
Abl.
contutando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
contutanda
—
Gen.
contutandae
—
Dat.
contutandae
—
Acc.
contutandam
—
Voc.
contutanda
—
Abl.
contutanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
contutandum
—
Gen.
contutandi
—
Dat.
contutando
—
Acc.
contutandum
—
Voc.
contutandum
—
Abl.
contutando
—

Supines

accusative: contutatum; ablative: contutatu

Examples

No examples found.