adprono, adpronare, adpronavi, adpronatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

lean forwards;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adpronoadpronamus
2adpronasadpronatis
3adpronatadpronant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadpronare
activeperfectadpronavisse
passivepresentadpronari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adprona
adpronate
future
PersonSingularPlural
2
adpronato
adpronatote
3
adpronato
adpronanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adpronare
adpronamini
future
PersonSingularPlural
2
adpronator
—
3
adpronator
adpronantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adpronatus
adpronati
Gen.
adpronati
adpronatorum
Dat.
adpronato
—
Acc.
adpronatum
adpronatos
Voc.
adpronate
adpronati
Abl.
adpronato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adpronata
adpronatae
Gen.
adpronatae
adpronatarum
Dat.
adpronatae
—
Acc.
adpronatam
adpronatas
Voc.
adpronata
adpronatae
Abl.
adpronata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adpronatum
adpronata
Gen.
adpronati
adpronatorum
Dat.
adpronato
—
Acc.
adpronatum
adpronata
Voc.
adpronatum
adpronata
Abl.
adpronato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adpronandus
—
Gen.
adpronandi
—
Dat.
adpronando
—
Acc.
adpronandum
—
Voc.
adpronande
—
Abl.
adpronando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adpronanda
—
Gen.
adpronandae
—
Dat.
adpronandae
—
Acc.
adpronandam
—
Voc.
adpronanda
—
Abl.
adpronanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adpronandum
—
Gen.
adpronandi
—
Dat.
adpronando
—
Acc.
adpronandum
—
Voc.
adpronandum
—
Abl.
adpronando
—

Supines

accusative: adpronatum; ablative: adpronatu

Examples

No examples found.