conturmo, conturmare, conturmavi, conturmatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late
Field:
Military

arrange in turmae/squadrons (cavalry);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conturmoconturmamus
2conturmasconturmatis
3conturmatconturmant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconturmare
activeperfectconturmavisse
passivepresentconturmari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conturma
conturmate
future
PersonSingularPlural
2
conturmato
conturmatote
3
conturmato
conturmanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conturmare
conturmamini
future
PersonSingularPlural
2
conturmator
—
3
conturmator
conturmantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conturmatus
conturmati
Gen.
conturmati
conturmatorum
Dat.
conturmato
—
Acc.
conturmatum
conturmatos
Voc.
conturmate
conturmati
Abl.
conturmato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conturmata
conturmatae
Gen.
conturmatae
conturmatarum
Dat.
conturmatae
—
Acc.
conturmatam
conturmatas
Voc.
conturmata
conturmatae
Abl.
conturmata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conturmatum
conturmata
Gen.
conturmati
conturmatorum
Dat.
conturmato
—
Acc.
conturmatum
conturmata
Voc.
conturmatum
conturmata
Abl.
conturmato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conturmandus
—
Gen.
conturmandi
—
Dat.
conturmando
—
Acc.
conturmandum
—
Voc.
conturmande
—
Abl.
conturmando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conturmanda
—
Gen.
conturmandae
—
Dat.
conturmandae
—
Acc.
conturmandam
—
Voc.
conturmanda
—
Abl.
conturmanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conturmandum
—
Gen.
conturmandi
—
Dat.
conturmando
—
Acc.
conturmandum
—
Voc.
conturmandum
—
Abl.
conturmando
—

Supines

accusative: conturmatum; ablative: conturmatu

Examples

No examples found.