contumulo, contumulare, contumulavi, contumulatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

bury, inter; heap together; heap up like a mound (L+S); furnish with a mound;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1contumulocontumulamus
2contumulascontumulatis
3contumulatcontumulant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcontumulare
activeperfectcontumulavisse
passivepresentcontumulari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
contumula
contumulate
future
PersonSingularPlural
2
contumulato
contumulatote
3
contumulato
contumulanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
contumulare
contumulamini
future
PersonSingularPlural
2
contumulator
—
3
contumulator
contumulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
contumulatus
contumulati
Gen.
contumulati
contumulatorum
Dat.
contumulato
—
Acc.
contumulatum
contumulatos
Voc.
contumulate
contumulati
Abl.
contumulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
contumulata
contumulatae
Gen.
contumulatae
contumulatarum
Dat.
contumulatae
—
Acc.
contumulatam
contumulatas
Voc.
contumulata
contumulatae
Abl.
contumulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
contumulatum
contumulata
Gen.
contumulati
contumulatorum
Dat.
contumulato
—
Acc.
contumulatum
contumulata
Voc.
contumulatum
contumulata
Abl.
contumulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
contumulandus
—
Gen.
contumulandi
—
Dat.
contumulando
—
Acc.
contumulandum
—
Voc.
contumulande
—
Abl.
contumulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
contumulanda
—
Gen.
contumulandae
—
Dat.
contumulandae
—
Acc.
contumulandam
—
Voc.
contumulanda
—
Abl.
contumulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
contumulandum
—
Gen.
contumulandi
—
Dat.
contumulando
—
Acc.
contumulandum
—
Voc.
contumulandum
—
Abl.
contumulando
—

Supines

accusative: contumulatum; ablative: contumulatu

Examples

No examples found.