adprobo, adprobare, adprobavi, adprobatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

approve, commend, endorse; prove; confirm; justify; allow; make good;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adproboadprobamus
2adprobasadprobatis
3adprobatadprobant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadprobare
activeperfectadprobavisse
passivepresentadprobari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adproba
adprobate
future
PersonSingularPlural
2
adprobato
adprobatote
3
adprobato
adprobanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adprobare
adprobamini
future
PersonSingularPlural
2
adprobator
—
3
adprobator
adprobantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adprobatus
adprobati
Gen.
adprobati
adprobatorum
Dat.
adprobato
—
Acc.
adprobatum
adprobatos
Voc.
adprobate
adprobati
Abl.
adprobato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adprobata
adprobatae
Gen.
adprobatae
adprobatarum
Dat.
adprobatae
—
Acc.
adprobatam
adprobatas
Voc.
adprobata
adprobatae
Abl.
adprobata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adprobatum
adprobata
Gen.
adprobati
adprobatorum
Dat.
adprobato
—
Acc.
adprobatum
adprobata
Voc.
adprobatum
adprobata
Abl.
adprobato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adprobandus
—
Gen.
adprobandi
—
Dat.
adprobando
—
Acc.
adprobandum
—
Voc.
adprobande
—
Abl.
adprobando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adprobanda
—
Gen.
adprobandae
—
Dat.
adprobandae
—
Acc.
adprobandam
—
Voc.
adprobanda
—
Abl.
adprobanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adprobandum
—
Gen.
adprobandi
—
Dat.
adprobando
—
Acc.
adprobandum
—
Voc.
adprobandum
—
Abl.
adprobando
—

Supines

accusative: adprobatum; ablative: adprobatu