contrarior, contrariari, contrariatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Latham (Medieval Word List)
Age:
Medieval

oppose;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1contrariorcontrariamur
2contrariariscontrariamini
3contrariaturcontrariantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcontrariari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
contrariare
contrariamini
future
PersonSingularPlural
2
contrariator
—
3
contrariator
contrariantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
contrariatus
contrariati
Gen.
contrariati
contrariatorum
Dat.
contrariato
—
Acc.
contrariatum
contrariatos
Voc.
contrariate
contrariati
Abl.
contrariato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
contrariata
contrariatae
Gen.
contrariatae
contrariatarum
Dat.
contrariatae
—
Acc.
contrariatam
contrariatas
Voc.
contrariata
contrariatae
Abl.
contrariata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
contrariatum
contrariata
Gen.
contrariati
contrariatorum
Dat.
contrariato
—
Acc.
contrariatum
contrariata
Voc.
contrariatum
contrariata
Abl.
contrariato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
contrariandus
—
Gen.
contrariandi
—
Dat.
contrariando
—
Acc.
contrariandum
—
Voc.
contrariande
—
Abl.
contrariando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
contrarianda
—
Gen.
contrariandae
—
Dat.
contrariandae
—
Acc.
contrariandam
—
Voc.
contrarianda
—
Abl.
contrarianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
contrariandum
—
Gen.
contrariandi
—
Dat.
contrariando
—
Acc.
contrariandum
—
Voc.
contrariandum
—
Abl.
contrariando
—

Supines

accusative: contrariatum; ablative: contrariatu

Examples

No examples found.