contradico, contradicere, contradixi, contradictus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Literature

gainsay/contradict; speak against/speak for adversary, oppose/object to/contest;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1contradicocontradicimus
2contradiciscontradicitis
3contradicitcontradicunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcontradicere
activeperfectcontradixisse
passivepresentcontradici

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
contradice, contradic
contradicite
future
PersonSingularPlural
2
contradicito
contradicitote
3
contradicito
contradicunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
contradicere
contradicimini
future
PersonSingularPlural
2
contradicitor
—
3
contradicitor
contradicuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
contradictus
contradicti
Gen.
contradicti
contradictorum
Dat.
contradicto
—
Acc.
contradictum
contradictos
Voc.
contradicte
contradicti
Abl.
contradicto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
contradicta
contradictae
Gen.
contradictae
contradictarum
Dat.
contradictae
—
Acc.
contradictam
contradictas
Voc.
contradicta
contradictae
Abl.
contradicta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
contradictum
contradicta
Gen.
contradicti
contradictorum
Dat.
contradicto
—
Acc.
contradictum
contradicta
Voc.
contradictum
contradicta
Abl.
contradicto
—

Supines

accusative: contradictum; ablative: contradictu

Examples

No examples found.