contrado, contradere, contradidi, contraditus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

deliver together/wholly;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1contradocontradimus
2contradiscontraditis
3contraditcontradunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcontradere
activeperfectcontradidisse
passivepresentcontradi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
contrade
contradite
future
PersonSingularPlural
2
contradito
contraditote
3
contradito
contradunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
contradere
contradimini
future
PersonSingularPlural
2
contraditor
—
3
contraditor
contraduntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
contraditus
contraditi
Gen.
contraditi
contraditorum
Dat.
contradito
—
Acc.
contraditum
contraditos
Voc.
contradite
contraditi
Abl.
contradito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
contradita
contraditae
Gen.
contraditae
contraditarum
Dat.
contraditae
—
Acc.
contraditam
contraditas
Voc.
contradita
contraditae
Abl.
contradita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
contraditum
contradita
Gen.
contraditi
contraditorum
Dat.
contradito
—
Acc.
contraditum
contradita
Voc.
contraditum
contradita
Abl.
contradito
—

Supines

accusative: contraditum; ablative: contraditu

Examples

No examples found.