contionor, contionari, contionatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Government

address assembly, deliver public speech; preach/harangue; attend public meeting;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1contionorcontionamur
2contionariscontionamini
3contionaturcontionantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcontionari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
contionare
contionamini
future
PersonSingularPlural
2
contionator
—
3
contionator
contionantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
contionatus
contionati
Gen.
contionati
contionatorum
Dat.
contionato
—
Acc.
contionatum
contionatos
Voc.
contionate
contionati
Abl.
contionato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
contionata
contionatae
Gen.
contionatae
contionatarum
Dat.
contionatae
—
Acc.
contionatam
contionatas
Voc.
contionata
contionatae
Abl.
contionata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
contionatum
contionata
Gen.
contionati
contionatorum
Dat.
contionato
—
Acc.
contionatum
contionata
Voc.
contionatum
contionata
Abl.
contionato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
contionandus
—
Gen.
contionandi
—
Dat.
contionando
—
Acc.
contionandum
—
Voc.
contionande
—
Abl.
contionando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
contionanda
—
Gen.
contionandae
—
Dat.
contionandae
—
Acc.
contionandam
—
Voc.
contionanda
—
Abl.
contionanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
contionandum
—
Gen.
contionandi
—
Dat.
contionando
—
Acc.
contionandum
—
Voc.
contionandum
—
Abl.
contionando
—

Supines

accusative: contionatum; ablative: contionatu

Examples

No examples found.