contermino, conterminare, conterminavi, conterminatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

border on; be a borderer, have a common boundary;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conterminoconterminamus
2conterminasconterminatis
3conterminatconterminant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconterminare
activeperfectconterminavisse
passivepresentconterminari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
contermina
conterminate
future
PersonSingularPlural
2
conterminato
conterminatote
3
conterminato
conterminanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conterminare
conterminamini
future
PersonSingularPlural
2
conterminator
—
3
conterminator
conterminantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conterminatus
conterminati
Gen.
conterminati
conterminatorum
Dat.
conterminato
—
Acc.
conterminatum
conterminatos
Voc.
conterminate
conterminati
Abl.
conterminato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conterminata
conterminatae
Gen.
conterminatae
conterminatarum
Dat.
conterminatae
—
Acc.
conterminatam
conterminatas
Voc.
conterminata
conterminatae
Abl.
conterminata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conterminatum
conterminata
Gen.
conterminati
conterminatorum
Dat.
conterminato
—
Acc.
conterminatum
conterminata
Voc.
conterminatum
conterminata
Abl.
conterminato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conterminandus
—
Gen.
conterminandi
—
Dat.
conterminando
—
Acc.
conterminandum
—
Voc.
conterminande
—
Abl.
conterminando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conterminanda
—
Gen.
conterminandae
—
Dat.
conterminandae
—
Acc.
conterminandam
—
Voc.
conterminanda
—
Abl.
conterminanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conterminandum
—
Gen.
conterminandi
—
Dat.
conterminando
—
Acc.
conterminandum
—
Voc.
conterminandum
—
Abl.
conterminando
—

Supines

accusative: conterminatum; ablative: conterminatu