contemporo, contemporare, contemporavi, contemporatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

be contemporary, be at the same time;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1contemporocontemporamus
2contemporascontemporatis
3contemporatcontemporant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcontemporare
activeperfectcontemporavisse
passivepresentcontemporari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
contempora
contemporate
future
PersonSingularPlural
2
contemporato
contemporatote
3
contemporato
contemporanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
contemporare
contemporamini
future
PersonSingularPlural
2
contemporator
—
3
contemporator
contemporantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
contemporatus
contemporati
Gen.
contemporati
contemporatorum
Dat.
contemporato
—
Acc.
contemporatum
contemporatos
Voc.
contemporate
contemporati
Abl.
contemporato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
contemporata
contemporatae
Gen.
contemporatae
contemporatarum
Dat.
contemporatae
—
Acc.
contemporatam
contemporatas
Voc.
contemporata
contemporatae
Abl.
contemporata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
contemporatum
contemporata
Gen.
contemporati
contemporatorum
Dat.
contemporato
—
Acc.
contemporatum
contemporata
Voc.
contemporatum
contemporata
Abl.
contemporato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
contemporandus
—
Gen.
contemporandi
—
Dat.
contemporando
—
Acc.
contemporandum
—
Voc.
contemporande
—
Abl.
contemporando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
contemporanda
—
Gen.
contemporandae
—
Dat.
contemporandae
—
Acc.
contemporandam
—
Voc.
contemporanda
—
Abl.
contemporanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
contemporandum
—
Gen.
contemporandi
—
Dat.
contemporando
—
Acc.
contemporandum
—
Voc.
contemporandum
—
Abl.
contemporando
—

Supines

accusative: contemporatum; ablative: contemporatu

Examples

No examples found.