contempno, contempnere, contempsi, contemptus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Lewis & Short

think little of; look down on, take poor view of; pay no heed/disregard/slight;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1contempnocontempnimus
2contempniscontempnitis
3contempnitcontempnunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcontempnere
activeperfectcontempsisse
passivepresentcontempni

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
contempne
contempnite
future
PersonSingularPlural
2
contempnito
contempnitote
3
contempnito
contempnunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
contempnere
contempnimini
future
PersonSingularPlural
2
contempnitor
—
3
contempnitor
contempnuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
contemptus
contempti
Gen.
contempti
contemptorum
Dat.
contempto
—
Acc.
contemptum
contemptos
Voc.
contempte
contempti
Abl.
contempto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
contempta
contemptae
Gen.
contemptae
contemptarum
Dat.
contemptae
—
Acc.
contemptam
contemptas
Voc.
contempta
contemptae
Abl.
contempta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
contemptum
contempta
Gen.
contempti
contemptorum
Dat.
contempto
—
Acc.
contemptum
contempta
Voc.
contemptum
contempta
Abl.
contempto
—

Supines

accusative: contemptum; ablative: contemptu

Examples

No examples found.