contemplo, contemplare, contemplavi, contemplatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

observe/note/notice, gaze/look hard at, regard; contemplate/consider carefully;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1contemplocontemplamus
2contemplascontemplatis
3contemplatcontemplant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcontemplare
activeperfectcontemplavisse
passivepresentcontemplari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
contempla
contemplate
future
PersonSingularPlural
2
contemplato
contemplatote
3
contemplato
contemplanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
contemplare
contemplamini
future
PersonSingularPlural
2
contemplator
—
3
contemplator
contemplantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
contemplatus
contemplati
Gen.
contemplati
contemplatorum
Dat.
contemplato
—
Acc.
contemplatum
contemplatos
Voc.
contemplate
contemplati
Abl.
contemplato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
contemplata
contemplatae
Gen.
contemplatae
contemplatarum
Dat.
contemplatae
—
Acc.
contemplatam
contemplatas
Voc.
contemplata
contemplatae
Abl.
contemplata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
contemplatum
contemplata
Gen.
contemplati
contemplatorum
Dat.
contemplato
—
Acc.
contemplatum
contemplata
Voc.
contemplatum
contemplata
Abl.
contemplato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
contemplandus
—
Gen.
contemplandi
—
Dat.
contemplando
—
Acc.
contemplandum
—
Voc.
contemplande
—
Abl.
contemplando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
contemplanda
—
Gen.
contemplandae
—
Dat.
contemplandae
—
Acc.
contemplandam
—
Voc.
contemplanda
—
Abl.
contemplanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
contemplandum
—
Gen.
contemplandi
—
Dat.
contemplando
—
Acc.
contemplandum
—
Voc.
contemplandum
—
Abl.
contemplando
—

Supines

accusative: contemplatum; ablative: contemplatu