adploro, adplorare, adploravi, adploratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short

lament, weep at/on account of; deplore (thing);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adploroadploramus
2adplorasadploratis
3adploratadplorant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadplorare
activeperfectadploravisse
passivepresentadplorari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adplora
adplorate
future
PersonSingularPlural
2
adplorato
adploratote
3
adplorato
adploranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adplorare
adploramini
future
PersonSingularPlural
2
adplorator
—
3
adplorator
adplorantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adploratus
adplorati
Gen.
adplorati
adploratorum
Dat.
adplorato
—
Acc.
adploratum
adploratos
Voc.
adplorate
adplorati
Abl.
adplorato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adplorata
adploratae
Gen.
adploratae
adploratarum
Dat.
adploratae
—
Acc.
adploratam
adploratas
Voc.
adplorata
adploratae
Abl.
adplorata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adploratum
adplorata
Gen.
adplorati
adploratorum
Dat.
adplorato
—
Acc.
adploratum
adplorata
Voc.
adploratum
adplorata
Abl.
adplorato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adplorandus
—
Gen.
adplorandi
—
Dat.
adplorando
—
Acc.
adplorandum
—
Voc.
adplorande
—
Abl.
adplorando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adploranda
—
Gen.
adplorandae
—
Dat.
adplorandae
—
Acc.
adplorandam
—
Voc.
adploranda
—
Abl.
adploranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adplorandum
—
Gen.
adplorandi
—
Dat.
adplorando
—
Acc.
adplorandum
—
Voc.
adplorandum
—
Abl.
adplorando
—

Supines

accusative: adploratum; ablative: adploratu

Examples

No examples found.