consummatus, consummata -um, consummatior -or -us, consummatissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

complete, perfect, nothing lacking; perfect/consummate (people);

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
consummatus
consummati
Gen.
consummati
consummatorum
Dat.
consummato
—
Acc.
consummatum
consummatos
Voc.
consummate
consummati
Abl.
consummato
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
consummata
consummatae
Gen.
consummatae
consummatarum
Dat.
consummatae
—
Acc.
consummatam
consummatas
Voc.
consummata
consummatae
Abl.
consummata
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
consummatum
consummata
Gen.
consummati
consummatorum
Dat.
consummato
—
Acc.
consummatum
consummata
Voc.
consummatum
consummata
Abl.
consummato
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
consummatius
consummatiora
Gen.
consummatioris
—
Acc.
consummatius
consummatiora
Voc.
consummatius
consummatiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
consummatissimus
consummatissimi
Gen.
consummatissimi
consummatissimorum
Dat.
consummatissimo
—
Acc.
consummatissimum
consummatissimos
Voc.
consummatissime
consummatissimi
Abl.
consummatissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
consummatissima
consummatissimae
Gen.
consummatissimae
consummatissimarum
Dat.
consummatissimae
—
Acc.
consummatissimam
consummatissimas
Voc.
consummatissima
consummatissimae
Abl.
consummatissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
consummatissimum
consummatissima
Gen.
consummatissimi
consummatissimorum
Dat.
consummatissimo
—
Acc.
consummatissimum
consummatissima
Voc.
consummatissimum
consummatissima
Abl.
consummatissimo
—