adplico, adplicare, adplicui, adplicitus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Age:
Late

connect, place near, bring into contact; land (ship); adapt; apply/devote to;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adplicoadplicamus
2adplicasadplicatis
3adplicatadplicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadplicare
activeperfectadplicuisse
passivepresentadplicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adplica
adplicate
future
PersonSingularPlural
2
adplicato
adplicatote
3
adplicato
adplicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adplicare
adplicamini
future
PersonSingularPlural
2
adplicator
—
3
adplicator
adplicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adplicitus
adpliciti
Gen.
adpliciti
adplicitorum
Dat.
adplicito
—
Acc.
adplicitum
adplicitos
Voc.
adplicite
adpliciti
Abl.
adplicito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adplicita
adplicitae
Gen.
adplicitae
adplicitarum
Dat.
adplicitae
—
Acc.
adplicitam
adplicitas
Voc.
adplicita
adplicitae
Abl.
adplicita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adplicitum
adplicita
Gen.
adpliciti
adplicitorum
Dat.
adplicito
—
Acc.
adplicitum
adplicita
Voc.
adplicitum
adplicita
Abl.
adplicito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adplicandus
—
Gen.
adplicandi
—
Dat.
adplicando
—
Acc.
adplicandum
—
Voc.
adplicande
—
Abl.
adplicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adplicanda
—
Gen.
adplicandae
—
Dat.
adplicandae
—
Acc.
adplicandam
—
Voc.
adplicanda
—
Abl.
adplicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adplicandum
—
Gen.
adplicandi
—
Dat.
adplicando
—
Acc.
adplicandum
—
Voc.
adplicandum
—
Abl.
adplicando
—

Supines

accusative: adplicitum; ablative: adplicitu

Examples

No examples found.