adplico, adplicare, adplicavi, adplicatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Age:
Early

connect, place near, bring into contact; land (ship); adapt; apply/devote to;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adplicoadplicamus
2adplicasadplicatis
3adplicatadplicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadplicare
activeperfectadplicavisse
passivepresentadplicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adplica
adplicate
future
PersonSingularPlural
2
adplicato
adplicatote
3
adplicato
adplicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adplicare
adplicamini
future
PersonSingularPlural
2
adplicator
—
3
adplicator
adplicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adplicatus
adplicati
Gen.
adplicati
adplicatorum
Dat.
adplicato
—
Acc.
adplicatum
adplicatos
Voc.
adplicate
adplicati
Abl.
adplicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adplicata
adplicatae
Gen.
adplicatae
adplicatarum
Dat.
adplicatae
—
Acc.
adplicatam
adplicatas
Voc.
adplicata
adplicatae
Abl.
adplicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adplicatum
adplicata
Gen.
adplicati
adplicatorum
Dat.
adplicato
—
Acc.
adplicatum
adplicata
Voc.
adplicatum
adplicata
Abl.
adplicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adplicandus
—
Gen.
adplicandi
—
Dat.
adplicando
—
Acc.
adplicandum
—
Voc.
adplicande
—
Abl.
adplicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adplicanda
—
Gen.
adplicandae
—
Dat.
adplicandae
—
Acc.
adplicandam
—
Voc.
adplicanda
—
Abl.
adplicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adplicandum
—
Gen.
adplicandi
—
Dat.
adplicando
—
Acc.
adplicandum
—
Voc.
adplicandum
—
Abl.
adplicando
—

Supines

accusative: adplicatum; ablative: adplicatu

Examples

No examples found.