consulo, consulere, consului, consultus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

ask information/advice of; consult, take counsel; deliberate/consider; advise;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1consuloconsulimus
2consulisconsulitis
3consulitconsulunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconsulere
activeperfectconsuluisse
passivepresentconsuli

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
consule
consulite
future
PersonSingularPlural
2
consulito
consulitote
3
consulito
consulunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
consulere
consulimini
future
PersonSingularPlural
2
consulitor
—
3
consulitor
consuluntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
consultus
consulti
Gen.
consulti
consultorum
Dat.
consulto
—
Acc.
consultum
consultos
Voc.
consulte
consulti
Abl.
consulto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
consulta
consultae
Gen.
consultae
consultarum
Dat.
consultae
—
Acc.
consultam
consultas
Voc.
consulta
consultae
Abl.
consulta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
consultum
consulta
Gen.
consulti
consultorum
Dat.
consulto
—
Acc.
consultum
consulta
Voc.
consultum
consulta
Abl.
consulto
—

Supines

accusative: consultum; ablative: consultu