consuetus, consueta -um, consuetior -or -us, consuetissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

accustomed. used (to); customary, habitual, usual; ordinary, commonly employed;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
consuetus
consueti
Gen.
consueti
consuetorum
Dat.
consueto
—
Acc.
consuetum
consuetos
Voc.
consuete
consueti
Abl.
consueto
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
consueta
consuetae
Gen.
consuetae
consuetarum
Dat.
consuetae
—
Acc.
consuetam
consuetas
Voc.
consueta
consuetae
Abl.
consueta
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
consuetum
consueta
Gen.
consueti
consuetorum
Dat.
consueto
—
Acc.
consuetum
consueta
Voc.
consuetum
consueta
Abl.
consueto
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
consuetius
consuetiora
Gen.
consuetioris
—
Acc.
consuetius
consuetiora
Voc.
consuetius
consuetiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
consuetissimus
consuetissimi
Gen.
consuetissimi
consuetissimorum
Dat.
consuetissimo
—
Acc.
consuetissimum
consuetissimos
Voc.
consuetissime
consuetissimi
Abl.
consuetissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
consuetissima
consuetissimae
Gen.
consuetissimae
consuetissimarum
Dat.
consuetissimae
—
Acc.
consuetissimam
consuetissimas
Voc.
consuetissima
consuetissimae
Abl.
consuetissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
consuetissimum
consuetissima
Gen.
consuetissimi
consuetissimorum
Dat.
consuetissimo
—
Acc.
consuetissimum
consuetissima
Voc.
consuetissimum
consuetissima
Abl.
consuetissimo
—