consuefacio, consuefacere, consuefeci, consuefactus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

accustom, acclimate, make used to, habituate, inure;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1consuefacioconsuefacimus
2consuefacisconsuefacitis
3consuefacitconsuefaciunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconsuefacere
activeperfectconsuefecisse
passivepresentconsuefaci

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
consueface, consuefac
consuefacite
future
PersonSingularPlural
2
consuefacito
consuefacitote
3
consuefacito
consuefacunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
consuefacere
consuefacimini
future
PersonSingularPlural
2
consuefacitor
—
3
consuefacitor
consuefacuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
consuefactus
consuefacti
Gen.
consuefacti
consuefactorum
Dat.
consuefacto
—
Acc.
consuefactum
consuefactos
Voc.
consuefacte
consuefacti
Abl.
consuefacto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
consuefacta
consuefactae
Gen.
consuefactae
consuefactarum
Dat.
consuefactae
—
Acc.
consuefactam
consuefactas
Voc.
consuefacta
consuefactae
Abl.
consuefacta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
consuefactum
consuefacta
Gen.
consuefacti
consuefactorum
Dat.
consuefacto
—
Acc.
consuefactum
consuefacta
Voc.
consuefactum
consuefacta
Abl.
consuefacto
—

Supines

accusative: consuefactum; ablative: consuefactu