constagno, constagnare, constagnavi, constagnatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

cause to stand; congeal;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1constagnoconstagnamus
2constagnasconstagnatis
3constagnatconstagnant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconstagnare
activeperfectconstagnavisse
passivepresentconstagnari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
constagna
constagnate
future
PersonSingularPlural
2
constagnato
constagnatote
3
constagnato
constagnanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
constagnare
constagnamini
future
PersonSingularPlural
2
constagnator
—
3
constagnator
constagnantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
constagnatus
constagnati
Gen.
constagnati
constagnatorum
Dat.
constagnato
—
Acc.
constagnatum
constagnatos
Voc.
constagnate
constagnati
Abl.
constagnato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
constagnata
constagnatae
Gen.
constagnatae
constagnatarum
Dat.
constagnatae
—
Acc.
constagnatam
constagnatas
Voc.
constagnata
constagnatae
Abl.
constagnata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
constagnatum
constagnata
Gen.
constagnati
constagnatorum
Dat.
constagnato
—
Acc.
constagnatum
constagnata
Voc.
constagnatum
constagnata
Abl.
constagnato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
constagnandus
—
Gen.
constagnandi
—
Dat.
constagnando
—
Acc.
constagnandum
—
Voc.
constagnande
—
Abl.
constagnando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
constagnanda
—
Gen.
constagnandae
—
Dat.
constagnandae
—
Acc.
constagnandam
—
Voc.
constagnanda
—
Abl.
constagnanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
constagnandum
—
Gen.
constagnandi
—
Dat.
constagnando
—
Acc.
constagnandum
—
Voc.
constagnandum
—
Abl.
constagnando
—

Supines

accusative: constagnatum; ablative: constagnatu

Examples

No examples found.