conspurco, conspurcare, conspurcavi, conspurcatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

befoul, pollute; defile sexually;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conspurcoconspurcamus
2conspurcasconspurcatis
3conspurcatconspurcant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconspurcare
activeperfectconspurcavisse
passivepresentconspurcari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conspurca
conspurcate
future
PersonSingularPlural
2
conspurcato
conspurcatote
3
conspurcato
conspurcanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conspurcare
conspurcamini
future
PersonSingularPlural
2
conspurcator
—
3
conspurcator
conspurcantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conspurcatus
conspurcati
Gen.
conspurcati
conspurcatorum
Dat.
conspurcato
—
Acc.
conspurcatum
conspurcatos
Voc.
conspurcate
conspurcati
Abl.
conspurcato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conspurcata
conspurcatae
Gen.
conspurcatae
conspurcatarum
Dat.
conspurcatae
—
Acc.
conspurcatam
conspurcatas
Voc.
conspurcata
conspurcatae
Abl.
conspurcata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conspurcatum
conspurcata
Gen.
conspurcati
conspurcatorum
Dat.
conspurcato
—
Acc.
conspurcatum
conspurcata
Voc.
conspurcatum
conspurcata
Abl.
conspurcato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conspurcandus
—
Gen.
conspurcandi
—
Dat.
conspurcando
—
Acc.
conspurcandum
—
Voc.
conspurcande
—
Abl.
conspurcando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conspurcanda
—
Gen.
conspurcandae
—
Dat.
conspurcandae
—
Acc.
conspurcandam
—
Voc.
conspurcanda
—
Abl.
conspurcanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conspurcandum
—
Gen.
conspurcandi
—
Dat.
conspurcando
—
Acc.
conspurcandum
—
Voc.
conspurcandum
—
Abl.
conspurcando
—

Supines

accusative: conspurcatum; ablative: conspurcatu

Examples

No examples found.