conspondeo, conspondere, conspondi, consponsus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

exchange pledges; engage/promise mutually (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conspondeoconspondemus
2conspondesconspondetis
3conspondetconspondent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconspondere
activeperfectconspondisse
passivepresentconsponderi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
consponde
conspondete
future
PersonSingularPlural
2
conspondeto
conspondetote
3
conspondeto
conspondento

passive

present
PersonSingularPlural
2
conspondere
conspondemini
future
PersonSingularPlural
2
conspondetor
—
3
conspondetor
conspondentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
consponsus
consponsi
Gen.
consponsi
consponsorum
Dat.
consponso
—
Acc.
consponsum
consponsos
Voc.
consponse
consponsi
Abl.
consponso
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
consponsa
consponsae
Gen.
consponsae
consponsarum
Dat.
consponsae
—
Acc.
consponsam
consponsas
Voc.
consponsa
consponsae
Abl.
consponsa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
consponsum
consponsa
Gen.
consponsi
consponsorum
Dat.
consponso
—
Acc.
consponsum
consponsa
Voc.
consponsum
consponsa
Abl.
consponso
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conspondendus
—
Gen.
conspondendi
—
Dat.
conspondendo
—
Acc.
conspondendum
—
Voc.
conspondende
—
Abl.
conspondendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conspondenda
—
Gen.
conspondendae
—
Dat.
conspondendae
—
Acc.
conspondendam
—
Voc.
conspondenda
—
Abl.
conspondenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conspondendum
—
Gen.
conspondendi
—
Dat.
conspondendo
—
Acc.
conspondendum
—
Voc.
conspondendum
—
Abl.
conspondendo
—

Supines

accusative: consponsum; ablative: consponsu

Examples

No examples found.