conspicio, conspicere, conspexi, conspectus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

observe/see/witness; notice; watch; gaze/stare on; catch/be in sight of; face;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conspicioconspicimus
2conspicisconspicitis
3conspicitconspiciunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconspicere
activeperfectconspexisse
passivepresentconspici

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conspice, conspic
conspicite
future
PersonSingularPlural
2
conspicito
conspicitote
3
conspicito
conspicunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conspicere
conspicimini
future
PersonSingularPlural
2
conspicitor
—
3
conspicitor
conspicuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conspectus
conspecti
Gen.
conspecti
conspectorum
Dat.
conspecto
—
Acc.
conspectum
conspectos
Voc.
conspecte
conspecti
Abl.
conspecto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conspecta
conspectae
Gen.
conspectae
conspectarum
Dat.
conspectae
—
Acc.
conspectam
conspectas
Voc.
conspecta
conspectae
Abl.
conspecta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conspectum
conspecta
Gen.
conspecti
conspectorum
Dat.
conspecto
—
Acc.
conspectum
conspecta
Voc.
conspectum
conspecta
Abl.
conspecto
—

Supines

accusative: conspectum; ablative: conspectu