conspicor, conspicari, conspicatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

catch sight of, see; observe, notice; perceive; be conspicuous; be regarded;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conspicorconspicamur
2conspicarisconspicamini
3conspicaturconspicantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentconspicari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
conspicare
conspicamini
future
PersonSingularPlural
2
conspicator
—
3
conspicator
conspicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conspicatus
conspicati
Gen.
conspicati
conspicatorum
Dat.
conspicato
—
Acc.
conspicatum
conspicatos
Voc.
conspicate
conspicati
Abl.
conspicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conspicata
conspicatae
Gen.
conspicatae
conspicatarum
Dat.
conspicatae
—
Acc.
conspicatam
conspicatas
Voc.
conspicata
conspicatae
Abl.
conspicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conspicatum
conspicata
Gen.
conspicati
conspicatorum
Dat.
conspicato
—
Acc.
conspicatum
conspicata
Voc.
conspicatum
conspicata
Abl.
conspicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conspicandus
—
Gen.
conspicandi
—
Dat.
conspicando
—
Acc.
conspicandum
—
Voc.
conspicande
—
Abl.
conspicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conspicanda
—
Gen.
conspicandae
—
Dat.
conspicandae
—
Acc.
conspicandam
—
Voc.
conspicanda
—
Abl.
conspicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conspicandum
—
Gen.
conspicandi
—
Dat.
conspicando
—
Acc.
conspicandum
—
Voc.
conspicandum
—
Abl.
conspicando
—

Supines

accusative: conspicatum; ablative: conspicatu