consilior, consiliari, consiliatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

take counsel, consult; deliberate; advise, give advice;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1consiliorconsiliamur
2consiliarisconsiliamini
3consiliaturconsiliantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentconsiliari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
consiliare
consiliamini
future
PersonSingularPlural
2
consiliator
—
3
consiliator
consiliantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
consiliatus
consiliati
Gen.
consiliati
consiliatorum
Dat.
consiliato
—
Acc.
consiliatum
consiliatos
Voc.
consiliate
consiliati
Abl.
consiliato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
consiliata
consiliatae
Gen.
consiliatae
consiliatarum
Dat.
consiliatae
—
Acc.
consiliatam
consiliatas
Voc.
consiliata
consiliatae
Abl.
consiliata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
consiliatum
consiliata
Gen.
consiliati
consiliatorum
Dat.
consiliato
—
Acc.
consiliatum
consiliata
Voc.
consiliatum
consiliata
Abl.
consiliato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
consiliandus
—
Gen.
consiliandi
—
Dat.
consiliando
—
Acc.
consiliandum
—
Voc.
consiliande
—
Abl.
consiliando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
consilianda
—
Gen.
consiliandae
—
Dat.
consiliandae
—
Acc.
consiliandam
—
Voc.
consilianda
—
Abl.
consilianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
consiliandum
—
Gen.
consiliandi
—
Dat.
consiliando
—
Acc.
consiliandum
—
Voc.
consiliandum
—
Abl.
consiliando
—

Supines

accusative: consiliatum; ablative: consiliatu

Examples

No examples found.