consero, conserere, conserui, consertus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

connect/link, fasten/press/put together; construct/compose; join, engage (in);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conseroconserimus
2conserisconseritis
3conseritconserunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconserere
activeperfectconseruisse
passivepresentconseri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
consere, conser
conserite
future
PersonSingularPlural
2
conserito
conseritote
3
conserito
conserunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conserere
conserimini
future
PersonSingularPlural
2
conseritor
—
3
conseritor
conseruntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
consertus
conserti
Gen.
conserti
consertorum
Dat.
conserto
—
Acc.
consertum
consertos
Voc.
conserte
conserti
Abl.
conserto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conserta
consertae
Gen.
consertae
consertarum
Dat.
consertae
—
Acc.
consertam
consertas
Voc.
conserta
consertae
Abl.
conserta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
consertum
conserta
Gen.
conserti
consertorum
Dat.
conserto
—
Acc.
consertum
conserta
Voc.
consertum
conserta
Abl.
conserto
—

Supines

accusative: consertum; ablative: consertu

Examples

No examples found.