consepelio, consepelire, conseplivi, consepultus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Later

bury with;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1consepelioconsepelimus
2consepelisconsepelitis
3consepelitconsepeliunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconsepelire
activeperfectconseplivisse
passivepresentconsepeliri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
consepeli
consepelite
future
PersonSingularPlural
2
consepelito
consepelitote
3
consepelito
consepeliunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
consepelire
consepelimini
future
PersonSingularPlural
2
consepelitor
—
3
consepelitor
consepeliuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
consepultus
consepulti
Gen.
consepulti
consepultorum
Dat.
consepulto
—
Acc.
consepultum
consepultos
Voc.
consepulte
consepulti
Abl.
consepulto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
consepulta
consepultae
Gen.
consepultae
consepultarum
Dat.
consepultae
—
Acc.
consepultam
consepultas
Voc.
consepulta
consepultae
Abl.
consepulta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
consepultum
consepulta
Gen.
consepulti
consepultorum
Dat.
consepulto
—
Acc.
consepultum
consepulta
Voc.
consepultum
consepulta
Abl.
consepulto
—

Supines

accusative: consepultum; ablative: consepultu

Examples

No examples found.