consentio, consentire, consensi, consensus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

join/share in sensation/feeling; be in agreement/harmony; be of the same mind;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1consentioconsentimus
2consentisconsentitis
3consentitconsentiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconsentire
activeperfectconsensisse
passivepresentconsentiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
consenti
consentite
future
PersonSingularPlural
2
consentito
consentitote
3
consentito
consentiunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
consentire
consentimini
future
PersonSingularPlural
2
consentitor
—
3
consentitor
consentiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
consensus
consensi
Gen.
consensi
consensorum
Dat.
consenso
—
Acc.
consensum
consensos
Voc.
consense
consensi
Abl.
consenso
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
consensa
consensae
Gen.
consensae
consensarum
Dat.
consensae
—
Acc.
consensam
consensas
Voc.
consensa
consensae
Abl.
consensa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
consensum
consensa
Gen.
consensi
consensorum
Dat.
consenso
—
Acc.
consensum
consensa
Voc.
consensum
consensa
Abl.
consenso
—

Supines

accusative: consensum; ablative: consensu