conscisco, consciscere, conscivi, conscitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

ordain/decree/determine/resolve; decide/inflict on; bring on oneself (w/sibi);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1consciscoconsciscimus
2consciscisconsciscitis
3consciscitconsciscunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconsciscere
activeperfectconscivisse
passivepresentconscisci

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conscisce, conscisc
consciscite
future
PersonSingularPlural
2
consciscito
consciscitote
3
consciscito
consciscunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
consciscere
consciscimini
future
PersonSingularPlural
2
consciscitor
—
3
consciscitor
consciscuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conscitus
consciti
Gen.
consciti
conscitorum
Dat.
conscito
—
Acc.
conscitum
conscitos
Voc.
conscite
consciti
Abl.
conscito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conscita
conscitae
Gen.
conscitae
conscitarum
Dat.
conscitae
—
Acc.
conscitam
conscitas
Voc.
conscita
conscitae
Abl.
conscita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conscitum
conscita
Gen.
consciti
conscitorum
Dat.
conscito
—
Acc.
conscitum
conscita
Voc.
conscitum
conscita
Abl.
conscito
—

Supines

accusative: conscitum; ablative: conscitu

Examples

No examples found.