consano, consanare, consanavi, consanatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Bio/Medical

heal; make whole; make wholly sound (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1consanoconsanamus
2consanasconsanatis
3consanatconsanant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconsanare
activeperfectconsanavisse
passivepresentconsanari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
consana
consanate
future
PersonSingularPlural
2
consanato
consanatote
3
consanato
consananto

passive

present
PersonSingularPlural
2
consanare
consanamini
future
PersonSingularPlural
2
consanator
—
3
consanator
consanantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
consanatus
consanati
Gen.
consanati
consanatorum
Dat.
consanato
—
Acc.
consanatum
consanatos
Voc.
consanate
consanati
Abl.
consanato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
consanata
consanatae
Gen.
consanatae
consanatarum
Dat.
consanatae
—
Acc.
consanatam
consanatas
Voc.
consanata
consanatae
Abl.
consanata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
consanatum
consanata
Gen.
consanati
consanatorum
Dat.
consanato
—
Acc.
consanatum
consanata
Voc.
consanatum
consanata
Abl.
consanato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
consanandus
—
Gen.
consanandi
—
Dat.
consanando
—
Acc.
consanandum
—
Voc.
consanande
—
Abl.
consanando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
consananda
—
Gen.
consanandae
—
Dat.
consanandae
—
Acc.
consanandam
—
Voc.
consananda
—
Abl.
consananda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
consanandum
—
Gen.
consanandi
—
Dat.
consanando
—
Acc.
consanandum
—
Voc.
consanandum
—
Abl.
consanando
—

Supines

accusative: consanatum; ablative: consanatu

Examples

No examples found.